Nauka systematycznego pisania

Nauka pisania – odpowiedni chwyt

Chwytanie i trzymanie stanowią kluczowy aspekt w życiu człowieka na przestrzeni całego jego rozwoju. Dla najmłodszych, czyli przedszkolnych maluchów i niemowląt, oraz młodszych dzieci, zdolność do efektywnego posługiwania się narzędziami do rysowania i pisania w ciągu dalszych lat rozwoju wymaga aktywnego rozwijania oraz wzmacniania mięśni i stawów, rozpoczynając od obręczy barkowej, aż po czubki palców, z naciskiem na precyzyjny chwyt.

Małe dzieci najpierw chwytają przedmioty i przybory do pisania w sposób zaciśniętej pięści. Korzystając z materiałów odpowiednich do tego rodzaju chwytu, takich jak kredki lub olbrzymie ołówki kolorowe Jumbo Grip, zaczynają wykonywać swoje pierwsze, proste ruchy rysunkowe. Można to zauważyć w ich pierwszych "rysunkach": są one tworzone na papierze niemal przypadkowo w wyniku ruchu ich ręki.

Następnie następuje istotna zmiana dla wszystkich przyszłych ruchów rysowania i pisania: ruch staje się bardziej ukierunkowany, linie nie są już przypadkowe, są rysowane bardziej celowo w dwuwymiarowej przestrzeni papieru.

Dzieci ćwiczą ważne sekwencje linii do kształtów, które będą później używać w literach, wykonując ruchy okrężne i zygzakowe. Od tego momentu dzieci zaczynają trzymać długopis, ołówek lub kredkę za pomocą chwytu palcowego. Dzieci są bardziej świadome używania swoich palców, zaczynają naśladować pismo odręczne.

Chwyt statyczny trójkątny, składający się z delikatnie zgiętego palca wskazującego i kciuka, jest ćwiczony, gdy dzieci manipulują małymi przedmiotami, na przykład sortując koraliki lub elementy układanki.

Chwyt trójpalcowy i chwyt precyzyjny

Dziecko może nauczyć się właściwego trzymania narzędzia do pisania, takiego jak ołówek lub długopis, korzystając z palca środkowego. Istnieją dwa ważne sposoby chwytu, które warto wziąć pod uwagę: chwyt trójpalcowy i chwyt precyzyjny. W przypadku chwytu trójpalcowego, palec wskazujący jest głównym i aktywnym palcem. Kciuk lekko dotyka narzędzia do pisania z delikatnym zgięciem. Palec środkowy jest umieszczony lekko pod kątem pod narzędziem, nie wpadając jednak w jakieś głębokie zagłębienie. Ważne jest, aby ten palec był utrzymany w wygodnej pozycji, ponieważ niewłaściwe ułożenie może wymagać zmiany pozycji całej ręki i prowadzić do napięcia podczas pisania. Aby dziecko nauczyło się poprawnie trzymać narzędzie do pisania w chwycie trójpalcowym, konieczne jest kierowanie go i częste poprawianie, aby utrwalić właściwą technikę. Dzięki temu dziecko będzie w stanie pisać wygodnie i efektywnie.

Podczas tych wszystkich czynności, koordynacja wzrokowo-ruchowa jest ćwiczona i automatyzowana. Jednostronne, monotonne ruchy, takie jak intensywne korzystanie z telefonu komórkowego lub gier wideo, utrudniają ważny rozwój kontroli wzrokowo-ruchowej. Jeśli chodzi o szkolne osiągnięcia, dzieci muszą wielokrotnie trenować umiejętności manualne, takie jak chwytanie, aby osiągnąć sukces. To może obejmować umiejętność rzucania i łapania piłki, nawlekania koralików, układania klocków oraz wycinania kształtów.

Kiedy dzieci rysują lub ćwiczą pisanie, daj im także możliwość ćwiczenia, aby ich dłoń była elastyczna i niezbyt napięta: potrząsanie rękoma, szybkie poruszanie palcami po stole lub plecach innego dziecka, modelowanie plasteliny różnymi ruchami (toczenie, kręcenie, rozciąganie, szarpanie, ugniatanie).